راننده خودروی برقی

وسایل نقلیه الکتریکی به وسایل نقلیه ای اطلاق می شود که از نیروی وسیله نقلیه به عنوان نیرو استفاده می کنند و از موتور برای به حرکت درآوردن چرخ ها استفاده می کنند که مطابق با قوانین ترافیکی و ایمنی است. برای کارکردن از برق ذخیره شده در باتری استفاده می کند. گاهی اوقات از 12 یا 24 باتری در رانندگی اتومبیل استفاده می شود، گاهی اوقات بیشتر.
ترکیب خودروهای الکتریکی شامل: سیستم‌های مکانیکی مانند سیستم‌های کنترل با قدرت، پیشرانه با نیروی محرکه و دستگاه‌های عاملی است که وظایف مشخصی را انجام می‌دهند. سیستم کنترل قدرت کنترل شده هسته اصلی خودروهای الکتریکی است و همچنین بزرگترین تفاوت بین خودروهای موتور احتراق داخلی است. سیستم های الکتریکی و کنترل شامل موتورهای محرک، قدرت و دستگاه های کنترل سرعت موتور هستند. سایر وسایل نقلیه الکتریکی اساساً همان موتورهای احتراق داخلی هستند.
منبع تغذیه
انرژی الکتریکی را برای وسایل نقلیه الکتریکی برای کنترل انرژی الکتریکی فراهم کنید و موتور قدرت خروجی را به انرژی مکانیکی تبدیل می کند. پرمصرف ترین منبع انرژی باتری سربی است، اما با توسعه فناوری خودروهای الکتریکی، باتری های سربی به دلیل انرژی کم و سرعت شارژ پایین و عمر کوتاه به تدریج جایگزین باتری های دیگر می شوند. توسعه نیرو عمدتاً شامل باتری‌های سدیم، باتری‌های نیکل، باتری‌های لیتیومی، سلول‌های سوختی و غیره می‌شود. استفاده از این منابع انرژی جدید چشم‌انداز وسیعی را برای توسعه خودروهای الکتریکی باز کرده است.
موتور درایور
نقش موتور محرک این است که توان خروجی را به انرژی مکانیکی تبدیل کند و چرخ ها و دستگاه های کار را مستقیماً از طریق دستگاه انتقال حرکت دهد یا مستقیماً چرخ و دستگاه کار را به حرکت درآورد. با این حال، به دلیل -وجود جرقه هدایت‌شونده، توان کم، راندمان کم و حجم کار نگهداری بالا به دلیل -به دلیل توسعه جرقه هدایت‌شونده؛ با توسعه فناوری کنترل موتور، مطمئناً به تدریج در DC Without Spacer Motor (BLDCM)، موتور سوئیچینگ رلوکتانس مغناطیسی (SRM) و AC Asynchrony استفاده خواهد شد. موتور الکتریکی با یک موتور میدان مغناطیسی محوری با پوسته بیرونی جایگزین می شود.