از دیدگاه شاسی، BYD Seagull چگونه است؟
BYD Seagull راندن آسان است، اما در بسیاری از جاها احساس ارزانی را نیز نشان می دهد.
بگذار توضیح بدهم. شاسی BYD Seagull یک ساختار پرتو پیچشی مک فرسون جلو به همراه عقب است و همچنین تعدادی تقویت کننده نیز وجود دارد. سفتی کل سیستم تعلیق زیاد است. علاوه بر این، دارای بدنه کوچک و فاصله بین دو محور بلند است، بنابراین در هندلینگ انعطاف پذیری بیشتری دارد.

نقطه ضعف آن این است که حس فرمان BYD Seagull خوب نیست و دقت فرمان نیز به اندازه کافی واضح نیست. اما قدرت مزیت آن است. به قدرت موتور آن که تنها 55 کیلووات است نگاه نکنید، می تواند با سرعت 120 کیلومتر بر ساعت کار کند. وقتی سرعت 60 تا 70 کیلومتر در ساعت است، باز هم در هنگام شتاب گیری حس پس زدن را داریم، بنابراین می توان آن را در رانندگی تحسین کرد.

اما از نظر پیکربندی، BYD Seagull بسیار شبیه به تویوتا است. برخی از پیکربندیها را به شما میدهد که ظاهر بهتری دارند، اما از قانون اول هزینهاش نیز دوری نمیکند. به عنوان مثال، BYD Seagull رده بالا دارای شارژ بی سیم و باز کردن قفل NFC است، اما بدون سانروف، بدون خروجی هوای عقب، بدون چراغ مطالعه و حتی بدون برف پاک کن عقب، که بسیار نادر است.

از آنجا که هاچ بک ها به راحتی می توانند یک ناحیه فشار منفی در شیشه عقب ایجاد کنند که می تواند گرد و غبار و باران را جمع کند، بنابراین می توان دریافت که BYD Seagull نیز در تلاش است خود را ارزان تر کند. در مقایسه با خودروهای بنزینی هم قیمت، اگرچه مزیت چندانی ندارد، اما ویژگی اصلی آن سهولت در رانندگی و صرفه جویی در هزینه است.
