سیستم استارت استاپ خودکار پس از توقف خودرو بدون نیاز به تغییر دنده جلو یا سایر حالتهای کار، موتور را بهطور خودکار خاموش میکند. برای از سرگیری رانندگی کافیست پدال گاز را فشار دهید. خاموش کردن موتور در حالت خاموش می تواند مصرف سوخت را کاهش دهد، اما اکثر دارندگان خودرو از این ویژگی بدشان می آید، در درجه اول به این دلیل که معایب آن بیشتر از مزایای آن است. هر بار که موتور روشن می شود، باتری استارت خودرو خالی می شود. در طول فرآیند راه اندازی، باتری نیاز به تخلیه جریان بالایی دارد و در نتیجه مصرف انرژی قابل توجهی دارد. اگر رفت و آمد شامل ترافیک سنگین و مسافت های کوتاه باشد، باتری به دلیل چرخه های مکرر استارت و توقف، ظرفیت خود را از دست می دهد.
در حالی که رانندگی می تواند باتری را شارژ کند، سفرهای کوتاه اغلب نمی توانند مصرف سیستم استارت-استاپ را جبران کنند. این باعث می شود باتری بیشتر مستعد از دست دادن انرژی شود که به باتری سرب اسید آسیب می رساند. باتری های سرب-اسید امروزی نمی توانند از کادمیوم استفاده کنند و این منجر به طول عمر کوتاه تر می شود. اگر باتری بتواند بیش از 300 چرخه شارژ و دشارژ کامل را تحمل کند، باکیفیت محسوب می شود. بنابراین، استفاده از این سیستم از باتری محافظت نمی کند و وسایل نقلیه با عملکرد استارت-استاپ خودکار به باتری های پیشرفته نیاز دارند که هزاران یوان برای تعویض هزینه دارد.
در خودروهای سوخترسان، سیستم تهویه مطبوع به موتور بستگی دارد. هوای خنک به کمپرسور برای کارکردن مبرد نیاز دارد که موتور از طریق تسمه انرژی میدهد. هوای گرم متکی به گرم شدن مایع خنک کننده ضد یخ موتور در مبدل حرارتی است و زمانی که موتور خاموش است در دسترس نیست و تنها دمنده کار می کند. به عبارت ساده، فقط می توان از "فن" استفاده کرد.
هدف از استفاده از ماشین برای رفت و آمد بهبود کیفیت سفر است، اما اگر کولر نتواند در حالی که موتور خاموش است کار کند، کیفیت سفر به خطر می افتد. در شرایطی که اختلاف دمای زیاد بین داخل و خارج خودرو وجود دارد، ممکن است شیشهها مهآلود شوند و نیاز به مهزدایی از تهویه هوا داشته باشند که میتواند از فعالسازی استارت-استاپ جلوگیری کند.
این سناریو را در نظر بگیرید:
یک راه بندان در بزرگراه وجود دارد، یک وسیله نقلیه بزرگ جلوتر است و وسایل نقلیه ناشناس از پشت نزدیک می شوند. برای جلوگیری از خودروهای سنگین پشت سر که ممکن است به موقع ترمز نکنند، باید حداقل نیمی از فضای پارک را با خودروی جلویی به اشتراک بگذارید. در دید کم، بهترین گزینه شتاب گرفتن و تغییر مسیر است، اما برای این کار ابتدا موتور باید روشن شود. این تأخیر جزئی می تواند به معنای نتایج بسیار متفاوت باشد و عملکرد شروع-ایست خودکار را غیرعملی کند.
پس چرا خودروسازان آن را حفظ می کنند؟
خودروسازان از تجربه ضعیف در دنیای واقعی سیستم استارت استاپ خودکار آگاه هستند، با این حال تا سال 2024، بسیاری از خودروهای سوخترسان هنوز از آن برخوردار هستند. کاهش این ویژگی امکان استفاده از باتریهای ارزانتر و کاهش هزینههای سختافزاری را فراهم میکند، اما بعید است که خودروسازان در اینجا هزینهها را سادهتر و کاهش دهند.
دلیل واضح است: هر فناوری که مصرف سوخت را کاهش دهد مورد علاقه خودروسازان قرار خواهد گرفت. حتی اگر اثر صرفه جویی در مصرف سوخت در دنیای واقعی استارت استاپ خودکار حداقل باشد، در تست های مصرف سوخت موثر است. در تست های مصرف انرژی WLTC/NEDC یا CLTC، شبیه سازی شرایط رانندگی شهری شامل توقف و انتظار می شود.
مصرف سوخت در حالت آرام برای یک ساعت تقریباً نیمی از جابجایی موتور بدون بار اضافی در یک محیط دمای ایده آل است. روشن کردن کولر این امر را دو برابر می کند و دمای شدید آن را بیشتر می کند. مصرف سوخت در حالت آرام توضیح می دهد که چرا رانندگی در شهر نسبت به رانندگی در بزرگراه مصرف سوخت بیشتری دارد. بنابراین، هر فناوری که مصرف سوخت را در هنگام آزمایش کاهش دهد، مورد استقبال خودروسازان قرار میگیرد، زیرا مصرف سوخت تست پایینتر میتواند برای کاهش فشار مالی ناشی از پیروی از سیاستهای اعتبار دوگانه، امتیاز کسب کند.
به این دلایل، سیستم استارت استاپ خودکار تا زمانی که خودروهای سوخترسان از کار خارج نشوند، حذف نخواهد شد.
اگر از start-stop خودکار خوشتان نمی آید، می توانید سیستم عامل را فلش کنید. اکثر برندهای خودرو اجازه می دهند این ویژگی با تغییر تنظیمات سیستم به طور دائم غیرفعال شود.